EKOLOGICZNY PŁYN DO PRANIA – PRZEPIS

Gdyby ktoś parę lat temu powiedział mi, że będę sama robić płyny do prania, wybuchnęłabym szczerym śmiechem i puknęła się w czoło. Ewentualnie spłodziłabym jakiś sarkastyczny żart na temat ekoświrowania. No i cóż Drodzy Czytelnicy, ignorancja ma to do siebie, że jest odwracalna. Ja byłam tą dziewczyną, która się podśmiewała, kiedy w telewizji śniadaniowej opowiadali […]

Continue Reading

JESTEM TROSZKĘ LEPSZA OD CIEBIE

Miałam napisać dziś zupełnie inny tekst. Miało być o tym, że robię generalne porządki w szafie, że jest to o tyle istotne, że idzie za tym jakaś głębsza życiowa filozofia, bo mam mocne postanowienie kupować zdecydowanie mniej. Nawet miałam w głowie przygotowaną formułkę, gdzie biję się w pierś, przepraszając świat za życie w trybie nadprogramowej […]

Continue Reading

WIEDZIAŁAM, ŻE GDZIEŚ TU JESTEŚ

Na parkingu podziemnym panował półmrok. Masywne drzwi zatrzasnęły się z jękiem, wprawiając w ruch ociężałe cząsteczki powietrza. Lodowaty jęzor przeciągu liznął mnie po kostkach. Wzdrygnęłam się i nagle usłyszałam czyjeś kroki. Charakterystyczne. Szybkie, nieznoszące opieszałości, pewne. Znajome… – Niemożliwe – pomyślałam – przecież ten parking jest wielki, to miasto ogromne, niemożliwe, że to Ona… Niepodziewanie […]

Continue Reading

KICZOWO DOLNE

Mam znajomą, która tak bardzo wstydzi się tego, jak wyglądała w dzieciństwie, że konsekwentnie niszczy ślady swojej przeszłości. Była grubym, pociesznym dzieckiem, kochającym jedzenie i zupełnie nieświadomym swoich dodatkowych połaci ciała – tak wygląda na nielicznych fotografiach, które zdołała zachować jej matka, a których nie mógł zobaczyć nawet jej mąż. I gdyby nie to, że […]

Continue Reading

KOCHANE DRZEWA!

Kiedy ktoś odwiedza nas po raz pierwszy, tłumaczę, że to taki dom „zaraz za brzozowym zagajnikiem”. Mięknie mi wtedy serce. Staję się Sarą z Brzozowego Zagajnika. To prawie jak Ania z Zielonego Wzgórza. – Nie macie pojęcia, jak my wam tych brzóz zazdrościmy – powtarza nieustannie sąsiadka. Ale brzozy nie są nasze. Owszem wdzierają się […]

Continue Reading

TWÓJ SKRAWEK PLANETY

Wile razy o tym piszę – kocham powroty do domu. Za domem tęsknię, kiedy jestem na wakacjach. Podziwiam ludzi, żyjących na walizkach – ja bym nie mogła. Każdy wyjazd muszę „odchorować” dłuższym pobytem w domu. I choć może głupio się do tego przyznawać, bywa, że rezygnujemy z jakiegoś wyjazdu, bo tak dobrze nam w domu. […]

Continue Reading

FINEZYJNY PIERDOLNIK

Powiem Wam, że co jakiś czas łapię się na byciu MATKĄ. „Swoją starą” z dowcipów. Taką matką podszytą zatęchłym rozumem, matką, jaką sobie obiecywałam, że nigdy, ale to przenigdy nie będę, kiedy byłam jeszcze dzieckiem. I przypomina mi się taki obraz z dzieciństwa. Mój pokój. Panopticum wszystkiego. Rajstopy współistniejące z książkami, ubrania czyste z brudnymi, […]

Continue Reading

KAMELEON W MIEJSKIEJ DŻUNGLI I ROZTERKI STAREJ BLOGERKI

Dziś przychodzę do was z bardzo prostą instrukcją, jak stać się niewidzialnym w miejskiej dżungli. To stosunkowo proste. Ubieracie się, jak chcecie, a następnie w mieście szukacie ściany, która wygląda dokładnie tak jak Wy, voila! Mąż coś napomknął, że za bardzo zlewam się z tłem i może poszukamy jakiegoś innego miejsca dla kontrastu, ale ja […]

Continue Reading

OŁOWIANE NIEBO

Wczoraj wróciliśmy z Bieszczad. To taki dziwny moment, bo zawsze obiecuję sobie, że będę roztropnie gospodarować emocjami, jednak jak zwykle na połoninach roztrwoniłam serce i duszę. Teraz na sofie zamiast mnie siedzi łzawy ludzki worek, gotów rozlać się w każdej chwili. Minął raptem tydzień, a wróciłam do innego miejsca. Przed kuchennym oknem zalotnie kołyszą się […]

Continue Reading